KADIN ZEKÂSI, KISA DEVRE YAPMIŞ ELEKTRİK ŞEBEKESİ GİBİDİR!

GURU’nuz der ki; Bir arkadaşınızın sevgilisine yan gözle dahi bakmayın! Adınız çıkar!

Kadın zekâsının nasıl kısa devre yapmış elektrik şebekesi gibi çalıştığını görün istedim.

İşte ilginç bir örnek:

Geçen akşam uzun zamandır görmediğim ama pek sevdiğim kız arkadaşlarımdan biri geldi. İlişkisi yeni bitmiş. Daha doğrusu ilişkileri…

Şimdi bu kız arkadaşımın bir sevgilisi varmış ve onun da çok yakışıklı bir arkadaşı. Sevgilisi olan zat uzun zaman kız arkadaşımı peşinden koşturmuş.

-Bu dönem bizim pek bir araya gelemediğimiz zamana denk geldiği için arkadaşlık edip kıza yararlı olamadığımdan üzgünüm elbette ama olmuşa ölmüşe çare aramak nafile…-

Neyse, işte bu peşinden koşulan avın yakın arkadaşı olan yakışıklıyı bir görüşte gözüne kestirmiş kız arkadaşım, “Hem nasılsa diğeri de fos çıktı” demiş kendi kendine.

Sonra bu göze kestirmenin karşılıklı olduğu ve başlayan yeni ilişki devamında kaçan kaçak zat birden ne olduysa (aslında kızın kovalaması aniden kesildi diye alıştığı ilgiyi geri kazanmak için) kıza ilgisi artmış.

Al başına belayı!

Zat-ı muhteremin “yakışıklı” arkadaşına doğru yelken açan arkadaşım “kötü kadın” damgası yemeden, ya da “kalleş” ilan edilmeden nasıl edip de yeni sevgilisinin zevkini çıkarır diye hesap ederken sonunda kaçan sevgiliciğine, “Soryyyy, ama ben seni daha fazla meşgul etmeyeyim” demiş.

Adam beklenmedik şekilde üzülmez mi! Olmadık, umulmadık bir üzüntü patlaması sergilemez mi!

Kız pek, pek, pek kötü hissetmiş kendini ama “Nasılsa arkadaşı beni teselli eder” diye avutmuş içinin sıkıntısını…

Ve fakaaaat… Arkadaşı da, çocuk terk edildi diye üzüldü ya, o da empati yapıp üzülmesin mi? Oldu mu şimdi!

Bu yakışıklı efendi kız arkadaşıma demiş ki; “Üzgünüm ama ben kalleş değilim!”

Komik!

Kız arkadaşımın bu olanlardan çıkardığı ders meselenin en şahane tarafı!