DANIŞANLAR NE DİYOR: "Şimdi ikinci bebeğimizi planlıyoruz..."

Bunun da teskeresini verdim…

Her yeni sevgiliye teskere verip verip gönderdim…

Ama ben de sonrasında nasıl kadın olunur öğrendim…

'Artık yoruldum, yeni bir ilişki için ne cesaretim ne de hislerim kaldı. Anladım, ben yalnız yaşayıp, yalnız öleceğim. Bunu kabullensem iyi olur, zaten beceriksizin tekiyim' dediğim zamanlardı… 

En yakın arkadaşla konuşmak bile artık kabak tadı veriyor ve hiç bir çare olmadığı gibi bağışıklık kazanıyorsun ayrılıklara.

Yahu hep mi sorun bendeydi, yoksa ben mi sevgililerimi gözümde çok yüceltiyordum! 

Off ne bileyim…

Yaş da 35’e geldi!

Öyle hacıyı hocayı da aramadım ama  bu gidişata bir dur demem lazımdı. 

Ama nasıl… Nasıl?

Tam da şu an okumuş olduğun sayfa çıktı karşıma!

Aman Allah’ım neler de yazıyordu bu deli-dolu kadın!? 

Nasıl bir tokat atmaktır öyle, bir soğuk su serpiyor, bir tokat atıyor... 

Hiç unutmuyorum, kendimi susuz kalmış deve gibi hissetmiştim o gece. Meğer bilmediğim, anlamadığım ne çok  şey varmış ilişkiler ve erkekler üzerine!!!  

Hemen İlhan’ın kitapları alınır!

Okunur!

Uygulanır! 

Acayip bir şekilde kendime güvenim geldi.

Hatta şunu söyleyeyim, kaybettiğimi sandığım umutlarım, heveslerim ve hislerim filizlendi.

Tabii ben bir yandan okuyup, bir yandan ihtisas yapıyorum :) 

Ne telefonlarım susuyor, ne maillerim bitiyor. 

Aman nasıl da mutlu bir kadınım…

Kendime bile yepyeni bir güneş olduğumu hissetmeye başladım.

Bir zaman sonra dedim ki. tamam, bakalım diploma alabilecek miyim? :)

Eşimin o okyanus mavisi gözlerini ilk gören ben olsaydım, canımcım şimdi başka kollarda ıstırap çekiyor olacaktı. 

Her şey yazılmıştı adeta, ben ise sadece uyguluyordum.

Ha, bir taraftan şaşkınlığımı da itiraf etmeliyim.

Mesela o’nun anahtarını yaptırmama bile gerek kalmadı, kendisi veriverdi bana. 

Tanıştığımızdan 2 ay sonra‚ ‘Birlikte oturalım mı' teklifini ettiğinde, ‘Bilemiyorum…’ deyip, eve gidip ağladım. 

Ama mutluluktan :)

Tanıştığımızdan 8 ay sonra ise, 'Beni dünyanın en mutlu erkeği yapmayı nasıl başardın bilmiyorum ama bunun ömür boyu sürmesini diliyorum ve bütün kalbimle istiyorum, benimle evlenir misin’ dedi.

Şefkat gösterdim, evlendik ;)

Zaten ben ilk günden beri evleneceğimizi biliyordum ;)

Evleneli daha 6 ay bile geçmemişti ki, eski sevgililerinin evlendiğimizden haberleri olmuş. Kıskanç şeyler.

İlk zaman biraz panik yapsam da hemen İlhan’ı aradım ve randevu aldım.

Meğer panik yapması gerekenler başkasıymış, ben değil…!

Bunu da öğrendim. 

Senden çok şey öğrendim ve öğrenmeye devam edeceğim İlhan.

Kitapların başucu kitapları gibi oldu. 

Hepimize mutluluklar ve ilhamsız kalmayın ama İlhan’sız kalmamayım diliyorum...

-------

Not: Her ne kadar eşimin pantolonlarının belini genişletmeye götürürken ‘Abartıyor muyum acaba’ diye düşünsem de...

İyi ki abartmışım:)

Şimdi 2. bebeğimizi planlıyoruz. 

Darısı isteyenlere. 

 

Sema Vardar

Virginia
  




 

Toplam Yorum: ...
captcha
Resimde gördüğünüz harfleri yukarıdaki alana giriniz