Merhaba. Öncelikle yardımlarınızdan dolayı şimdiden teşekkürler...

Ben beraber çalıştığım bir kızdan çok hoşlanıyorum. Onun da bana olan ilgisinin nasıl bir ilgi olduğunu çok merak ediyorum?

Size onun davranışlarını anlatacağım:

O, bazen gizli gizli ve kaçamak bakıyor. Bazen de üzerime asılı kalan bakışlar görüyorum, ben baktığımda dahi ısrarlı bakışlarını kaçırmadığını görüyorum.

Bir gün durup dururken yanağıma dokundu. Bunu yapmasına biraz kızdım. Ama o ısrarla bir kaç kere daha yaptı bunu.

Tıraş olduğumda, yüzüne ne olmuş bahanesi ile dokunuyordu.

Hastalandığım bir gün elini uzatıp ateşime baktı.

Her fırsatta dokunmaya çalışıyordu.

Ama ben hep tersledim, ilgilenmedim, gitmesini söyledim. Bundan önceki tecrübelerimde çok acı yaşadığım içindi böyle davranmamın nedeni.

Sonra içeriden başkalarına yanaştı ama benim görüş açıma girebilecek yanaşmalardı. Ben olmadığımda da kös kös oturuyormuş zaten...

Bir gün ayakta dikilirken bana baktığını fark ettim, ben bakınca birden gözlerini kısıp başkasına çevirdi başını...

Ne espri yapsam aynısını tekrar ediyor, neye sinir olsam sinir olduğum şeyleri yapıyor.

Sonra da arkadaşım cım cim konuşuyor. Anlamıyorum?

Size sorum şu:

O ne hissediyor ve ben ne yapmalıyım?

En kısa zamanda, acilen yanıtınızı bekliyorum...

Hasan.

----------------------------------------------------------------------------------

Mektubunuzun ara satırları öyle dolu ki...

Nasıl davranacağınızı bilmediğiniz için korkuyorsunuz. Duygularınızla boğuşuyorsunuz durmadan. Her şey sizin içinizde olup bitiyor.

Belki de öyle değil.

Bu söylediğim iki ayrı uç. Ama sizinle daha detaylı konuşmadan bir şey söylemek kolay değil.

Belki sizin algınız gayet normal bir bakışı daha anlamlı biçimde görmenize neden oluyor. Zaten sizi zor durumda bırakan da algınıza güvenmemeniz.

Siz duygularınızla bu kadar boğuşan biri olmasaydınız durum şöyle gelişecekti:

Her gün gördüğünüz bir kız, sizinle de gayet güzel iletişim kurmaya çalışıyor... O zaman bir gün iş çıkışı, 'Ne dersin, bir yerlere gidelim mi?' gibisinden özel bir davet olmayan türde bir davet yapardınız... Özel olmadığı için de reddedilseniz bile omuz silker ve 'Sen bilirsin' der geçerdiniz. Ama o kıza karşı da her zamanki gibi davranmaya, özel bir tavır takınmaya da gerek olmazdı zaten...

Kızın size ilgisi varsa 'Evet, nereye gideceğiz?' derdi, siz de sinemaya, herhangi bir kafeye filan, önemli değil işte, farklı bir ortamda muhabbetin nasıl olacağına dair bir yakınlaşma turu düzenlemiş olurdunuz...

Eğer ikiniz de güzel vakit geçirirseniz o zaman da 'Bunu yarın akşam da iş çıkışında yapalım' türünde bir randevulaşma ve sonra da 'Senden hoşlanıyorum, biliyorsun değil mi?' deyip bir anlamda sevgili ilişkisine terfi ediverirdiniz...

Aslında sizin mektubunuz sayesinde belki de ilk adımı nasıl atmak gerektiğine dair bilgi de vermiş olduk...

Sizin durumunuzda bu rahatlık söz konusu değil. Birincisi; kızlar hakkında hiçbir şey bilmediğinizi düşünüyorsunuz. Ama bu doğru olamaz. Sadece gözünüzde büyütmüşsünüz. Kızlar ve erkekler aynı duyguları, aynı korkuları yaşarlar. Siz onun duygularını merak ederken, o da sizin duygularınızı merak ediyordur belki de.

Bütün sorun gözünüzde büyütmemek.

'Hayır' cevabı duymak sıradan bir şey. 'Bir kızı yüz kişi ister, bir kişi alır' demezler mi? Bu tarafından bakın, yani sizin gibi 99 kişi daha 'hayır' cevabını duysa durumunuz hiç de 'özel' değil. Gördünüz mü?

Kendi içinizde korkularınızla boğuşup boğulmanızdansa bir harekete geçin. Hayat geçip gidiyor...

Bu arada, size dokunması ve başkasına dokunması arasında fark var mı? Belki de doğal bir hareket onun için...

Siz ona kızarak, yanınızdan gitmesini söyleyerek böyle doğal bir davranışı onu yargılamaya vardırmayın. Sizden hoşlandığı için yapmıyorsa, sıradan bir arkadaşına da öyle davranıyorsa bu onun 'kötü kız!' olduğu anlamına gelmez. Sizin kötü çerçevenizin sınırlarını gösterir.

Rahatlayın ve bir adım atın... Onun ne hissettiği değil, sizin hislerinizden bu kadar korkmanız asıl sorunumuz.

Sevgiler...

İlhan Uçkan